A Biblia, moi, pero que moi resumida.

Ola outra vez. 

Non sei se conocedes ao P. José Antonio Fortea Cucurull, máis coñecido como P. Fortea.

Desta vez vos poño catro vídeos nos que él, que ten lido a Biblia máis de 50 veces, nos di un relato o máis resumido posible do libro. 

Como seguramente non sabedes quén é o P. Fortea, e non creo que saibades que foi o exorcista máis conocido de España, mesmo pódense atopar vídeos dos seus exorcismos. Pero xa vos aviso que se sodes impresionables non os vexades nin tan siquera os busquedes. 

Falando precisamente diso, no seguinte vídeo o P. Fortea relata a importancia da consagración á Virxe María en contraposición a aqueles que tiñan feito unha consagración ao mal. A partir do minuto 5:15 o P. Fortea relata unha experiencia propia nun exorcismo que produciu nel unha forte impresión. 

Saúdos. 

Problemas co teu hirmán?

Ola de novo. 

Vos poño agora uns versículos do capítulo 18 do Evanxeo segundo San Mateo.

A corrección fraterna (Lc 17, 3)

15Se teu irmán peca contra ti, vai e repréndeo; pero ti só con el. Se te escoita, conquistaches o teu irmán. 16Se non te escoita, leva contigo un ou dous, para que por medio de dúas ou tres testemuñas quede resolto o asunto. 17Se non vos fai caso, dillo á comunidade; e se tampouco lle fai caso á comunidade, sexa para ti como un pagán ou un recadador de impostos. 18Asegúrovos que o que atedes na terra será atado no ceo, e o que desatedes na terra será desatado no ceo.

Oración en común

19Asegúrovos tamén que se dous de vós se poñen de acordo na terra para pedir calquera cousa, conseguirano do meu Pai celestial. 20Porque onde están dous ou tres reunidos no meu nome, alí no medio estou eu.

Perdón das ofensas (Lc 17, 4)

21Entón Pedro, achegándose, preguntoulle:

‑Señor, ¿cantas veces terei que perdoar a meu irmán se me segue ofendendo? ¿Ata sete veces?

22Respondeulle Xesús:

‑Non che digo ata sete veces, senón ata setenta e sete.

E agora a pregunta:

Qué teñen que ver estes versículos cos dez mandamentos? 

Saúdos. 

Sobre o ocultismo.

Ola outra vez. 

Desta vos poño un vídeo cunha charla do pai Ghislain Roy, de Québec. Xa vos teño posto algún vídeo del. 

A charla é propiamente unha denuncia do asunto do ocultismo, que para ser algo que trata do oculto está sorprendentemente presente nas nosas vidas: astroloxía, cartomancia, meiguería, espiritismo... están sorprendentemente presentes mesmo nos medios de comunicación. 

O pai Ghislain vos invita aquí a deixar de carón todas esas cousas e cambialas por unha vida en estado de gracia e en contacto constante cos sacramentos. 

Por suposto, é voluntario, pero creo que valía a pena que o vírades. 

Saúdos. 

De camiño...

Ola de novo, e perdón polo retraso.  

Tocaría agora o tema 6, "Estamos en camiño".

É de supoñer que coa idade que tendes esteades xa a preocuparvos polo voso futuro, se cadra a facer plans sobre él.

Usualmente a vida é un camiño ben revirado e no que facer que se cumpran os teus sonos, por sinxelos que sexan, pode ser sorprendentemente dificultuoso. Ben, xa vos aviso que é así para case todo o mundo, así que cando aparezan as dificultades asumide que os demáis téñenas tamén. 

Xoguemos logo a pensar no futuro: na páxina 37 tendes as preguntas seguintes:

Qué profesión desexaría exercer? Qué cualidades quixera ter? Cales son as miñas aspiracións? Onde preferiría vivir? 

Por favor, traédeas contestadas. 

Ah, e unha canción que sonaba moito nos meus tempos. 

Saúdos. 

Unha nova adicción: ollo á ludopatía.

Ola outra vez. 

Supoño que xa saberedes o que é a ludopatía. Consiste nun transtorno da conduta, propiamente unha adicción, que leva á súa vítima a gastar e gastar sen medida todo canto ten en xogos de azar. Non importa que gañe, xa que o que quere un ludópata é xogar, así que gastará de novo canto gañe xogando ata perdelo todo. Un vicio se cadra tan dañino como a droga.

Lamentablemente, o acceso a Internet está a favorecer este tipo de transtorno da conducta, e xa vos aviso que os rapaces sodes especialmente vulnerables a él, pois xa se pode xogar dende os aparatos móbiles.

En Roma a asociación Comunidade Papa Xoan XXIII fai labor de reinserción de persoas que caeron nesta adicción. Nesta nova falan da súa labor e varios pacientes dan testemuña sobre a súa dependencia. 

Se queredes coñecer a testemuña de alguén que arruinou a súa vida xogando, tendes aquí a José Manuel de Bilbao (aínda que polo seu acento paréceme galego) falando da súa experiencia. Cando o gastou todo comezou a pedir prestado. Cando tamén agotou esa vía comezou roubar. 

Léchedes esta nova sobre un rapaz que roubou nunha tenda de chuches para ir gastar todo nunha casa de apostas? 

Esperemos que non, pero se algún día sabedes dalgunha persoa que ten problemas co xogo podedes poñervos en contacto con Vieiros en Carballo ou coa Asociación Galega de Ludópatas Rehabilitados (Agalure) en Coruña.

Importante: non poderedes cambiar a ninguén por vós mesmos, se intentades iso acabaredes mal. Se unha persoa ten problemas desta índole require asistencia profesional, e mesmo así non é seguro que consiga recuperarse.

Edito: hoxe martes 26 de febreiro atopeime na rede con este artigo sobre os riscos de sufrir adicción. Pode ser interesante de ler.

Saúdos. 

Pertenecer a un lugar.

Ola de novo. 

Xa saberedes que este domingo 3 de marzo non haberá catecismo, polo que esta entrada é para o seguinte domingo, día 10 de marzo. 

Esta vez quero que miredes no libro a páxina 30. Corresponde co capítulo 5, "Pertencemos a un pobo". Tomade un momento para ler esta páxina.

Agora lede a páxina 31. Como verás, hai unha lista das problemáticas sociais máis usuais nas cidades e os pobos de Galicia. Ben, se pertencemos a un lugar, teremos que asumir os seus problemas.

Referidos a esta lista se problemas, na dereita tendes nun globo unha serie de preguntas, escollo estas para que as respondades:

Destes problemas, cales están máis presentes na túa terra? Cal é o máis importante? Cal afecta máis aos xoves? 

Que pasedes ben estes días, un saúdo. 

A ideoloxía de xénero.

Ola de novo. 

É fácil atopar en Internet conferencias do avogado e historiador Alberto Bárcena, quen enfoca a actualidade aplicando perspectivas católicas. 

Neste caso aborda dun xeito políticamente non correcto o asunto da ideoloxía de xénero. Penso que pode estar ben escoitalo. 

Saúdos.